Span­nen­de vondst van moord­wa­pen, arche­o­lo­gen koes­te­ren bouw­lo­ca­tie V&D Gor­cum

GORINCHEM – De arche­o­lo­gen op de bouw­lo­ca­tie van V&D aan de Gor­cum­se Krijt­straat heb­ben deze week een veer­tien­de eeuws moord­wa­pen gevon­den.  Of iemand daad­wer­ke­lijk ermee is omge­bracht, is niet meer te ach­ter­ha­len. Maar dat de 27 cen­ti­me­ter lan­ge dolk wel met dat doel werd gesmeed, staat bui­ten kijf.

Vrij­wil­li­ger Wim Becks, die via zijn con­tac­ten met het onder­zoek- en advies­bu­reau Baac op de opgra­vingslo­ca­tie in Gorin­chem terecht kwam, ont­dek­te het steek­wa­pen met zijn metaal­de­tec­tor. De dolk stond recht over­eind in de grond, als­of iemand het ding met kracht de bodem had inge­dre­ven gelijk het zwaard Exca­li­bur.
In tegen­stel­ling tot het mytho­lo­gi­sche zwaard liet de dolk zich gemak­ke­lijk ver­wij­de­ren. Het schoon­ma­ken ervan levert voor­als­nog meer pro­ble­men op. Ama­teur-arche­o­loog Mar­tin Veen van de Arche­o­lo­gi­sche Werk­groep van de gemeen­te Gorin­chem heeft de vondst in een bak met soda gelegd. “Gewoon soda, met daar­bij een stuk­je zink, zodat er een che­mi­sche reac­tie op gang komt, die de dolk rei­nigt. Nog voor­dat we met de con­ser­va­tie zijn begon­nen, was al wel dui­de­lijk dat het een bij­zon­der exem­plaar is.

In eer­ste instan­tie ver­moed­de Veen dat de Gor­cum­se dolk ver­ge­lijk­baar is met een exem­plaar dat begin jaren negen­tig in Lei­den werd aan­ge­trof­fen. Navraag leert ech­ter dat dit veer­tien­de eeuw­se steek­wa­pen is voor­zien van koper­be­slag, ter­wijl de Gor­cum­se vondst moge­lijk van zil­ver is. “Hele­maal zeker zijn we er nog niet van, maar op het oog lijkt de stoot­plaat – het deel dat je hand afschermt van het lem­met – ver­zil­verd. Als dit inder­daad zo is, gaat het om een duur exem­plaar waar niet zo maar ieder­een mee rond­liep.”

Mocht de dolk niet ver­zil­verd blij­ken, dan kun­nen de arche­o­lo­gen en vrij­wil­li­gers des­on­danks stel­len dat ze aan de Krijt­straat het oud­ste Gor­cums zil­ver uit de grond heb­ben gehaald. Tij­dens de graaf­werk­zaam­he­den werd name­lijk een klei­ne, zil­ve­ren ring gevon­den die in de vijf­tien­de eeuw is ver­vaar­digd. Opwin­ding ont­stond deze week ook rond een iet­wat maca­be­re vondst : het ske­let van een com­pleet schaap met drie poten. Of het beest door een spe­ling van de natuur een­vou­dig­weg geen vier­de poot­je had, of dat het tij­dens de graaf­werk­zaam­he­den ver­lo­ren is gegaan, is niet dui­de­lijk. “Uit­ein­de­lijk bleek het ske­let toch niet zo gaaf als we in eer­ste instan­tie ver­on­der­stel­den”, zegt Veen. “Nadat we de bot­ten had­den schoon gesponsd, bleek het schaap een deel van zijn sche­del te mis­sen en ont­bra­ken ook de nodi­ge bot­ten. Geen his­to­ri­sche ramp, maar het was grap­pig geweest als het beest inder­daad com­pleet was geweest”, zegt Veen. Hij is geluk­ki­ger met de veer­tien­de eeuw­se grij­ze vooraad­pot. “Deze is vrij­wel gaaf uit de grond geko­men. En zul­ke vond­sten doe je niet vaak.”

Moge­lijk zijn de eer­ste vond­sten in de loop van de vol­gen­de week in het Gor­cums Muse­um te zien. De Arche­o­lo­gi­sche Werk­groep werkt aan de inrich­ting van een klei­ne ten­toon­stel­ling.

Anja Broe­ken
De Dord­te­naar
14 sep­tem­ber 2002

Reacties kunnen niet achtergelaten worden op dit moment.