Het pen­si­o­na­ris­schap van Johan van der Stael 1673 – 1689

Van der Stael werd in 1673 door Wil­lem III als pen­si­o­na­ris van de stad aan­ge­steld. Hij kwam al snel in con­flict met de regen­ten door zijn auto­ri­taire optre­den en beschul­di­gin­gen van zelf­ver­rij­king. Tel­ders schetst hoe Van der Stael zijn machts­po­si­tie gebruikte om poli­tieke tegen­stan­ders uit te scha­ke­len en hoge ver­goe­din­gen voor zich­zelf te bedin­gen. Dit leidde tot grote onvrede en uit­ein­de­lijk zijn afzet­ting in 1689. Hij stierf in 1692 tij­dens een sle­pende rechts­zaak tegen de stad. Tel­ders baseert zich op uit­ge­breide archief­stuk­ken zoals reso­lu­ties, memo­ries en brie­ven om deze opmer­ke­lijke epi­sode tot in detail te reconstrueren.