Arche­o­lo­gen tot elle­bo­gen in uit­werp­se­len

GORINCHEM – De hele vori­ge week zijn de onder­zoe­kers van het Huis van Paf­fen­ro­de op het Gor­cum­se Kazer­ne­plein, bezig geweest met het zeven van de zak­ken beer (poep). De beer werd de week ervoor in zak­ken gedaan, nadat een beer­kel­der was ont­dekt en leeg­ge­haald. ‘Het is een vies werk­je,’ fronst Mar­tin Veen. ‘We zit­ten hele­maal onder de his­to­ri­sche poep en het water. Maar er is een hoop leuks gevon­den.’

Uit de beer heb­ben de his­to­rie­zoe­kers kra­len, veel knoop­jes, een frag­ment van een waai­er en glas- en aar­de­werk­scherf­jes gehaald. ‘De leuk­ste ont­dek­king, uit de beer­kel­der, waren nog wel lak­ze­gels van brie­ven, vol­gens onder­zoe­ker Mar­tin Veen. ‘Aan de hand hier­van,’ ver­telt Veen, ‘kun­nen we het rela­tie­net­werk van de bewo­ner her­lei­den. Hij smeet blijk­baar veel van zijn brie­ven in de put. Het papier is ver­gaan, maar de zegels zijn bewaard.’

Tijd­ro­vend pro­ces
Con­ser­va­tor en res­tau­ra­tor Peter van Hout, neemt alle opge­gra­ven mate­ri­a­len onder han­den. Dit is een zeer tijd­ro­vend pro­ces. Zo is hij nog steeds bezig met het bewer­ken van opge­gra­ven zaken van de Blij­en­hoek. ‘Een pro­ject als dit, bestaat uit tien pro­cent gra­ven en negen­tig pro­cent bin­nen­wer­ken,’ legt Van Hout uit. ‘De hou­ten en leren voor­wer­pen moet ik eerst ont­wa­te­ren. Daar­na, als het water dat in het mate­ri­aal zat ver­van­gen is door ace­ton, gaat het hele spul in een soort vloei­baar plas­tic, waar­door de cel­wan­den ver­ste­vi­gen.’
Peter van Hout is sinds zijn twaalf­de jaar met zijn hob­by arche­o­lo­gie bezig, inmid­dels al vier­en­twin­tig jaar. In al die jaren is hij nog niet eer­der een lak­ze­gel tegen­ge­ko­men. Ook voor hem is dat een unie­ke vondst. ‘Ik ga me daar niet mee bemoei­en,’ zegt hij. ‘Een lak­ze­gel is te broos en te com­plex voor mij. Dat laat ik over aan ande­ren.’

Stads­gracht
De opgra­vers heb­ben de hoop om deze week de hoofd­beer­put te vin­den, want die is nog niet ont­dekt. Wel heb­ben ze inmid­dels een idee van de begren­zing van het huis. Dit aan de hand van de fun­de­rin­gen die steeds meer bloot komen te lig­gen. Tevens is een deel van de oude Gor­cum­se stads­gracht bloot­ge­legd. Die bleek in die tijd twee keer zo breed te zijn als de hui­di­ge. In de gracht werd een vijf­tien­de-eeuw­se speer­punt gevon­den.

Kom­pas Aktief
2 sep­tem­ber 1997
door Jan Robijns

Reacties kunnen niet achtergelaten worden op dit moment.