Bak­pan, miniatuur

Beschrijving

Een mini­a­tuur koe­ken­pan van gegla­zuurd aar­de­werk. Het pan­ne­tje is gevon­den in de beer­put van één van de laat­mid­del­eeuwse hui­zen die in 1996 op de Blij­en­hoek zijn opgegraven. 

Tus­sen de uit­werp­se­len en het huis­af­val van de voor­ma­lige bewo­ners von­den de onder­zoe­kers veel glas en aar­de­werk, waar­on­der ook de scher­ven van dit stukje speelgoed.

Spe­lende meis­jes op het Abdijplein in Mid­del­burg, naar Adriaen van de Venne (1622)

Aar­de­werk speel­goed werd in grote aan­tal­len gepro­du­ceerd en kon wor­den gekocht bij de speel­goed­kraam op de jaar­markt of recht­streeks bij lokale pot­ten­bak­kers. Zij maak­ten van hun dage­lijkse pro­duc­ten pre­cies gelij­kende mini­a­tuur­ver­sies in een ver­hou­ding van 1:2 of 1:3. Het is bekend dat ook de Gor­cumse pij­pen­ma­kers pijp­aar­den speel­goed ver­vaar­dig­den. Vanaf het mid­den van de 17^e eeuw ver­sche­nen de eer­ste speel­goed­win­kels in ons land, waar, naast pop­pen en pop­pen­goed, ook de toen popu­laire tin­nen mini­a­tuur­fi­gu­ren ver­krijg­baar waren.

Een schaapje van pijp­aarde en een tin­nen mini­a­tuur koekenpan.

In de 17^e eeuw waren kin­der spel­le­tjes nog sterk ver­bon­den aan geslacht. Jon­gens speel­den meestal behen­dig­heids­spel­len en oor­logjes, ter­wijl meis­jes met hun pop­pen vooral dage­lijkse situ­a­ties uit hun omge­ving nabood­sten. Op deze manier bereid­den de kin­de­ren zich spe­len­der­wijs voor op hun toe­kom­stige rol bin­nen het gezin en de maatschappij.