GORINCHEM – Hawwe Jonker Jacob van Paffenrode en syn frou Wilhelmina van Arkel in soad fisk iten, of hawwe se keazen foar biefstuk? De septyske put dy't juster ûntdutsen is op it Kazerneplein yn Gorinchem kin dy geheimen mooglik iepenbierje. De krekte ynhâld moat lykwols noch ûndersocht wurde.
De archeologyske wurkgroep, op syk nei spoaren fan 'e Hûs Paffenrode, befeilige de hiele ynhâld fan 'e septikput fuort nei syn ûntdekking juster. In septikput is faak in rike boarne fan argeologyske fynsten, om't neist itenresten ek oare ôffalprodukten deryn ferdwûnen. Tidens opgravings yn 'e Gorcumse Lokkige Hoeke 'skatjagers' waarden oanlutsen troch de ûntdekking fan 'e septikputten. Se hopen ferkeapbere objekten út 'e grûn te heljen.
Maurice Langeveld, oarspronklik út Heukelum, is in archeologystudint oan de Universiteit fan Amsterdam, wie juster ferantwurdlik foar de koördinaasje fan it wurk oan it Kazerneplein. "Foardat de septikput eins ûntdutsen waard, wiene der al in pear dy't it bestean derfan fermoeden. Se basearren dit op 'e foarm fan 'e konstruksje dy't fûn waard." "De itenresten dy't der doe yn ferdwûnen binne, binne sûnt ferrotte, mar bonken, fiskgraten en putten kinne grif noch wat fertelle oer de ytgewoanten fan 'e bewenners." "Skerpguod dat net mear brûkt waard om't it brutsen of út 'e moade wie, ferdwûn ek yn 'e septikput. Dit kin ús wat fertelle oer de rykdom fan 'e bewenners. Wy witte ommers hokker ierdewurk it meast brûkt waard troch hokker befolkingsgroepen," seit Langeveld.
De ynwenner fan Dordrecht
20 augustus 1997
troch Anja Broeken
