GORINCHEM — Tiny Wijnen (64) is ien fan 'e frijwilligers sûnder wa't de syktocht nei de Hûs Paffenrode soe in drege wêze. De Gorcumse hat sûnt moandei mei tsien oaren graaft nei spoaren fan it sechstjinde-ieuske lânhûs.
Lytse Winen
Foar Tiny is it graven net allinnich in ûntdekkingsreis nei it ferline, mar ek nei it hjoeddeiske. Se docht foar it earst mei oan in archeologysk ûndersyk en hat al ûntdutsen dat graven en ûndersykjen har tige goed past.
"Ik haw altyd al ynteressearre west yn argeology. As ik ûndersikers op televyzje seach dy't oan 'e piramiden yn Egypte wurken, tocht ik faak 'dat soe ek wat foar my wêze'.” Begjin dit jier is se lid wurden fan 'e histoaryske feriening Oud-Gorcum. In stap dy't se earder al dwaan woe, mar dêr noait oan ta kommen wie.
"It earste dat ik die op it mêd fan argeology wie it útsykjen fan de Lokkige Hoeke fûn skerven. Fan dizze stikken haw ik besocht ien gehiel te meitsjen troch sekuer te passen en te mjitten. Gjin maklike baan, mar wol hiel moai.”
Doe't de kâns him foardie om eins opgravings te dwaan, besleat de eardere direkteur-assistint fan Tevan Olie yn Gorcum de mouwen op te stekken. Ek al is it Kazerneplein amper te fergelykjen mei de Egyptyske piramiden, al liket de sânflakte ûnder de gleone sinne in soad op in woastyn. "It klinkt miskien gek, mar nettsjinsteande de hjitte is dit wurk net ferfelend. It wurk is sels ûntspannend. As ik jûns thús kom, fiel ik my wol as haw ik wurke, mar der is gjin spoar fan stress by belutsen. Ik kin it elkenien oanbefelje." Dochs kin it archeologyske wurk neffens Tiny wis monastyk wurk neamd wurde. "Jo sitte dêr mei jo troffel yn it sân te graven, oant jo wat fine." Se is oant no ta net ûntefreden oer har fynsten.
De ynwenner fan Dordrecht
14 augustus 1997
troch Anja Broeken